ก่อนหน้าที่จะตั้งคำถามนี้ขึ้นมา ได้ลองทบทวนความรู้ที่มีอันน้อยนิด ขยับนั่นปรับนู้นนิด นี่หน่อย หาความรู้เพิ่มเติม สอบถามจากเพื่อนๆพี่ๆที่มีประสบการณ์หาแนวทางปรับปรุง แต่ก็ยังได้ผลที่ไม่เป็นที่น่าพอใจนัก เลยพาลให้คิดว่าเราอาจฟังไม่ออก หรือฟังไม่เป็นก็เป็นได้ แต่เมื่อไปปลายสัปดาห์ได้แวะไปเที่ยวงานที่ทาง What Hi-Fi? จัด ก็พบว่า เมื่อห้องใด และเครื่องเสียงได้รับการจัดอย่างลงตัวแล้ว เราในฐานะผู้ฟังสามารถบ่งบอกถึงประสิทธิภาพ และศักยภาพของเครื่อง ห้อง เรียกได้ว่าจำแนกได้อย่างชัดเจนเด็ดขาด

ดังนั้น สาเหตุหลักมิได้มาจากการ set up ที่ไม่ถูกหู ไม่ว่าจะเป็นการ set ให้หวาน หรือ set ให้คมขึ้นขอบ ให้เสียงจัดจ้าน หรือจัดตามสไตล์ที่ชอบ

แต่คือการ set up ที่ไม่สามารถระบุความสามารถของเครื่อง อันได้แก่ ไดนามิคคอนทราส (dynamic contrast) ไดนามิคเรนจ์ (dynamic length) อิมเแพค (impact) อิมเมจ (Image) ซาวนเสตจ (Sound stage) ทิมเบอร์ (Timbre) และรวมถึงห้อง หรือภาษาที่พี่ๆหลายท่านเรียกว่า set เครื่องให้ฟ้องห้อง

ประเด็นที่กล่าวมาทั้งหมดนั้น อาจหมายรวมถึงอุปกรณ์หลัก (Component) และอุปกรณ์เสริม (Accessory) ที่สามารถส่ง หรือสะท้อน (ฟ้อง) ออกมาได้

เรื่องเล่ายามวิกาล

เวลา 5 ทุ่มสำหรับหลายท่านคือเวลาพักผ่อน แต่กระทาชาย 2 นายกลับขะมักเข่มในการสนทนาประสาคนชอบเครื่องเสียง หาในแนวทาง และสร้างความเข้าใจต่อสภาพแวดล้อมของเครื่องเสียง ทั้งขาเข้า และขาออกของเสียง และคลื่นเสียง

เรื่องมันเริ่มต้นจากการโทรศัพท์พูดคุย ถามไถ่ อธิบาย ปรึกษา หารือ จนคนอธิบายอดรนทนไม่ไหว จึงต้องเอ่ยปาก สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่าหูได้ยิน อย่ากระนั้นเลย ความอดทนมาถึงขีดจำกัด กระทาชายนายนั้นจึงออกเดินทางอย่างเร่งด่วน เพื่อไปยังห้องฟังของผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องเสียง การไปถึงห้องฟังครั้งนี้ พบว่าต่างจากครั้งก่อนมาก เนื่องจากตลอดเวลากว่า 6 เดือนที่ไม่ได้เจอะเจอ พบปะ แต่ยังพูดคุยผ่านสายโทรศัทพ์ และตัวหนังสือผ่านเว็บไซต์แห่งนี้ มีอยู่อย่างประปราย ตามกระแส และสายลมจะอำนวย ความแตกต่างที่ว่า คือความรู้สึกที่สามารถสัมผัส และลึกซึ้งกว่าการไปเยี่ยมเยือนครั้งก่อน

คำแรกที่หลุดออกมาจากปาก คือ เสียงอุทานตกใจ กับห้องฟังที่สัมผัสถึงความฉ่ำหวาน ปริมาณเสียงก้อง สะท้อนอยู่ในปริมานที่กำลังดี พอเหมาะพอใจ ไม่ดูด แต่ก็ไม่สะท้อนจนทำให้เกิดเสียงก้องอู้ เอาเป็นว่าได้ยิน

เสียงพูดของตัวเองยังหลงได้ง่ายๆ (ไม่รู้ว่าเจ้าของห้องแอบไปทำอะไรบ้างหรือเปล่า ระหว่างที่ไม่เจอกันมาหลายเดือน) ชุดเครื่องเสียงต้องขอเรียกว่า Hi-End ไม่เบา เพราะราคาหนักโข (แซว แซว) แต่ขออภัยที่ไม่ได้เก็บรายละเอียดทั้งหมดมา เนื่องจากมัวแต่ฟัง เท่าที่จำได้เลาๆ ก็จะเป็น Totem model 1 signature, เครื่องกรองไฟ Accuphase ตัวเขื่อง, ปรีแอมป์จาก Mark Levinson, แอมป์ mono blog ขนาดรถถัง(จำลอง) จาก Krell, CD จาก T+A, สายสัญญาน และสายไฟเส้นเท่างูเห่าตัวย่อมๆ ผ่านการยกสาย และจัดเรียงสายเป็นอย่างดี ต่อผ่านปลั๊ก Audio Grade ชั้นนำอย่าง Wattgate รวมถึงการปรับแต่งห้องด้วยอุปกรณ์ด้านอคูสติก อีกจำนวนหนึ่ง ที่ทำให้ห้องฟังแล้วฉ่ำหวาน ระรื่นหูยิ่งนัก

แผ่นแรกที่ใส่เข้าไป คือนักร้องเจ้าของเสียงระฆังแก้วที่ขับขานออกมา ได้อย่างหวาน เพราะเสนาะจับใจยิ่งนัก ไร้ซึ่งความสด คม แข็งจากลำโพง Totem ที่เอียงหน้า Toe-in กว่า 10 องศาไปเลย แถมด้วยเทคนิค ที่ทำให้ถึงกับตะลึงแทบจะตกจากเก้าอี้นั่งฟังกันเลยทีเดียว (เทคนิคที่ว่า รอเจ้าของเทคนิคจัดสาธิตเองจะดีกว่า เนื่องจากทักษะการอธิบายของผมยังไม่ถึงขั้น) จากนั้นแผ่นอื่นๆ ก็ค่อยๆบรรจงถูกบรรจุผ่านเครื่องเล่น แผ่นแล้วแผ่นเล่า เพื่อชี้ให้เห็นถึง Tonal Balance ของการ set up ว่าการ set up ต้องดูกันทั้งระบบ ตั้งแต่ต้นทาง ยันปลายทาง พูดง่ายๆ คือ เครื่อง คน และห้อง ผ่านการ set up ที่ต้องคุม และรักษาสมดุลของเสียง กลาง แหลม และเสียงต่ำ ไว้ให้ได้อย่างเหมาะสม ทั้งการฟังแบบธรรมดา เบา และดัง เมื่อได้ Tonal balace แล้วจึงมาลงรายละเอียด ในรายละเอียดกันอีกครั้ง นั่นก็คือเรื่องของเวลาที่จะมาเป็นตัวตัดสิน ว่าควรจะต้องปรับปรุงอะไรเพิ่มเติมหรือไม่ Sound stage, imaging, ขนาด และความเป็นตัวตนของชิ้นดนตรี ตรวจสอบดูอย่างละเอียดละออ หนังกลองมีความตึง หรือหย่อนแค่ไหน เช่น หากเสียงที่ได้เกิดไวเกินไป หมายถึง เสียงของคุณมีแนวเสียงสด และจัด แนวทางการแก้ไขคือ ให้ดึงลำโพงถอยหลัง เพื่อสร้างให้เกิดสมดุล คือทำให้ช้าลงนั่นเอง กล่าวคือ การ set up ด้วยความชอบแทบจะหมดไป เพราะเมื่อ set up ได้ดี และถูกต้องตาม Tonal balance สิ่งที่คุณได้คือ ความเป็นดนตรีนั่นเอง ดังนั้น ก่อนที่จะแก้ไขได้ถูกวิธีจะต้องมีการฟังให้ออก ฟังให้เป็น เข้าใจระบบทั้งหมดของเครื่องเสียง ซึ่งจะส่งผลให้เกิดการวิเคราะห์ปัญหาได้อย่างถูกต้อง และแม่นยำ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ จะเกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ และการเรียนรู้ของแต่บุคคลนั่นเอง

ท้ายของเรื่องนี้ต้องขอบคุณพี่โจ๊ ยุทธพงศ์ที่ชี้แนะให้เห็น และเข้าใจถึงที่มาที่ไป รวมถึงความเสียสละเวลาพักผ่อน เวลาครอบครัวมาให้ผมอย่างสุดซึ้งด้วยใจจริงครับ และเพื่อนๆ พี่ๆน้องๆ หากข้อมูลข้างต้น อ่านแล้วไม่เข้าใจต้องขออภัยในทักษะการท่ายถอดของผมด้วยครับ หรีอหากมีข้อสงสัยสอบถามได้เลยครับ ยินดีช่วยเหลือเต็มที่ครับ เพิ่มเติมจากกระทู้ : www.audio-teams.com/webboard/?ca1=16&id=46338

This entry was posted on Wednesday, March 25th, 2009 at 2:37 pm and is filed under Audiophile, Hifi. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.